Küçük Ayı Pofuduk ve Gökyüzünün En Sıcak Yıldızı

Bir varmış, bir yokmuş. Kocaman, yeşil ağaçların, tatlı kırmızı çileklerin ve mis kokulu çiçeklerin olduğu Gümüş Orman'da, Pofuduk adında sevimli bir küçük ayı yaşarmış. Pofuduk'un tüyleri sıcacık kahverengi, burnu ise ıslak ve simsiyahtı. Pofuduk her akşam yatmadan önce penceresinin önüne oturur, gökyüzündeki parıl parıl parlayan yıldızları izlemeyi çok ama çok severdi. Onlar sanki Pofuduk'a göz kırpar, "İyi geceler sevimli ayı" derlerdi.

Ormandaki Parlayan Gizem

Yine böyle tatlı bir gecede, Pofuduk yumuşak yatağına yatmış, uykuya dalmak üzereydi. Tam o sırada penceresinden dışarı bakarken, gökyüzünden aşağıya doğru süzülen parlak bir ışık gördü. "Şuuuup!" diye bir ses çıktı sanki. Parlak ışık, ormanın derinliklerine, büyük meşe ağacının arkasına doğru yavaşça düştü. Pofuduk'un küçük kalbi merakla pıt pıt atmaya başladı. Hemen pofuduk terliklerini ayağına geçirdi, yumuşak hırkasını giydi ve dışarı çıktı.

Gece orman çok sessiz ve huzurluydu. Yapraklar rüzgarda hafifçe fısıldaşıyordu: "Fışır... Fışır..." Pofuduk, ışığın düştüğü yere doğru adımlarını attı. Ağaçların arkasına baktığında gözlerine inanamadı! Yumuşacık yeşil yosunların üzerinde, küçük ve sevimli bir yıldız duruyordu. Ama bu yıldız gökyüzündeki gibi neşeyle parlamıyordu. Rengi biraz solmuştu ve hafifçe titriyordu. Gökyüzünden düştüğü için çok üşümüş ve birazcık da korkmuştu.

Sıcacık Bir Yuva

Pofuduk, küçük yıldıza doğru yaklaştı. Sesini olabildiğince yumuşatarak, "Merhaba küçük yıldız, ben Pofuduk. Korkma, ben sana yardım ederim," dedi. Yıldız konuşamadı ama hafifçe parıldayarak Pofuduk'a selam verdi. Pofuduk, küçük yıldızı incitmemek için onu kocaman ve yumuşak patileriyle nazikçe kucağına aldı. Yıldız gerçekten de çok soğuktu.

Pofuduk onu hemen sıcacık mağarasına götürdü. Ona en sevdiği sarı ve kırmızı sonbahar yapraklarından yumuşacık bir yatak yaptı. Üzerini mis kokulu papatyalarla örttü. Sonra ona ormanın en tatlı ballarından ikram etti. Yıldız balı yiyemiyordu ama tatlı kokusunu alınca çok mutlu oldu ve rengi hafifçe pembeleşti. Pofuduk, yeni arkadaşının başucuna oturdu ve ona tatlı, sakin bir sesle şarkı söylemeye başladı:

"Uyu küçük yıldızım, uyu ve ısın,
Burada güvendesin, hiç korkmayasın.
Orman seni korur, rüzgarlar sarar,
Yarın gökyüzünde yine yerin var."

Gökyüzüne Sevgi Dolu Bir Yolculuk

Pofuduk şarkı söyledikçe, küçük yıldızın titremesi geçti. Rengi önce tatlı bir sarıya, sonra da pırıl pırıl bir altın sarısına dönüştü. Mağaranın içi sıcacık, yumuşak bir ışıkla kaplandı. Yıldız artık tamamen ısınmıştı ve çok mutluydu. Pofuduk ile küçük yıldız, gece boyunca sessizce birbirlerine baktılar, gülümsediler ve çok güzel bir arkadaşlık kurdular.

Sabah güneşi yavaşça dağların arkasından göz kırparken, küçük yıldızın artık evine dönme vakti gelmişti. Yıldız, Pofuduk'un burnuna hafifçe dokunarak ona teşekkür etti. Pofuduk, arkadaşını kucağına alıp tekrar bahçeye çıktı. Yıldız, Pofuduk'un patilerinden yavaşça yükseldi. Gökyüzüne, mavi bulutların arasına doğru süzüldü.

O geceden sonra Pofuduk ne zaman gökyüzüne baksa, en parlak, en sıcak yıldızın kendisine sevgiyle göz kırptığını gördü. Pofuduk mutlu bir şekilde gülümsedi, yatağına yattı, gözlerini kapattı ve huzur dolu bir uykuya daldı.