Bir zamanlar, teknolojik oyuncakların ve ekranların olmadığı, insanların yıldızlara bakarak hayal kurduğu eski zamanlarda, 'Masal Fısıldayan Köy' adında küçük bir yer vardı. Bu köyde yaşayan 10 yaşındaki Arda, yaz tatilini geçirmek için dedesinin eski konağına gitmişti. Konağın tavan arası, sanki zamanın durduğu gizemli bir müze gibiydi. Arda bir gün, tozlu bir çatı katı köşesinde, üzeri ince oymalarla kaplı ahşap bir sandık buldu. Sandığın üzerinde altın harflerle 'Eski Zaman Masalları' yazıyordu.

Arda merakla kapağı kaldırdı. İçinden mücevherler değil, hafifçe parıldayan rulo şeklinde parşömen kâğıtları çıktı. Tam kâğıtlardan birini eline almıştı ki sandığın içinden minik, gözlüklü ve sevimli bir ahşap kukla olan 'Masal Muhafızı' belirdi. Tavan arasını ılık ve büyülü bir ışık kapladı. Muhafız, 'Hoş geldin Arda!' dedi neşeli bir sesle. 'Bu sandık, insanoğlunun birbirine anlattığı ilk zamanlardan beri biriken en değerli hazinesidir: Dürüstlük, dostluk ve sabır hikâyeleri!'

Arda ilk parşömeni açtı. Kâğıdın üzerindeki çizimler adeta canlandı! Bir zamanlar öfkeli bir ejderha ile savaşmak yerine ona tatlı dille yaklaşan ve onun dostluğunu kazanan cesur bir çocuğun hikâyesi gözlerinin önünde belirdi. Arda, kaba kuvvet yerine tatlı dilin ve zekânın ne kadar güçlü olduğunu şaşkınlıkla izledi. İkinci parşömende ise elindeki son çorbayı komşusuyla paylaşan fakir bir çiftçinin, tüm köyü büyük bir dertten nasıl kurtardığı anlatılıyordu. Bu hikaye de ona paylaşmanın bereketi artırdığını gösterdi.

Masal Muhafızı gülümseyerek, 'Eski zaman masalları sadece çocukları uyutmak için değildir Arda,' dedi. 'Onlar karanlıkta yol gösteren birer fenerdir. Eskiden insanlar ekranlara değil, birbirlerinin gözlerinin içine bakarak bu masalları anlatırdı. Böylece dostluk ve sevgi bağları hiç kopmazdı.' Arda, dijital oyunlardan çok daha heyecanlı olan bu masalları dinlerken zamanın nasıl geçtiğini anlamadı.

Tatil bittiğinde Arda şehre geri döndü ama artık değişmişti. Arkadaşlarına telefon ekranlarını kapattırıp bir 'Masal Çemberi' kurdu. Her akşam onlara eski zamanların öğüt dolu, eğlenceli masallarını anlatmaya başladı. Çünkü Arda artık biliyordu ki; anlatılan her masal, geçmişin bilgeliğini geleceğe taşıyan büyülü bir köprüydü.