Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, yemyeşil tepelerin arasında sevimli bir köy vardı. Bu köyde meraklı mı meraklı, küçük bir çocuk yaşardı. Adı Ali’ydi. Ali, en çok dedesinin anlattığı eski zaman masallarını dinlemeyi severdi. Eski zaman masallarında devler, periler ve konuşan hayvanlar kadar, sevgi ve yardımlaşma da bolca bulunurdu.

Bir akşamüstü Bilge Dede, odanın köşesindeki oymalı ahşap sandığı yavaşça açtı. Sandıktan etrafa mis gibi tarçın ve eski kâğıt kokusu yayıldı. Ali heyecanla dedesinin yanına koştu. Sandığın içinde pirinçten yapılmış, üzerinde altın yıldız desenleri olan eski bir anahtar duruyordu.

"Dede, bu anahtar hangi kapıyı açıyor?" diye sordu Ali gözleri parlayarak.

Bilge Dede tatlı bir gülümsemeyle Ali’nin saçını okşadı: "Bu anahtar, eski zaman masallarının kapısını açar sevgili Ali. Eskilerin masalları sadece birer anlatı değildir; içinde dürüstlük, sabır ve paylaşmak gibi paha biçilemez hazineler saklar. Fakat bu anahtarın ışıldaması için senin de bir masal kahramanı gibi iyilik yapman gerekir," dedi.

Ali, eski zaman kahramanları gibi cesur ve iyiliksever olmak istiyordu. Hemen bahçeye çıktı. Önce kanadı incindiği için uçamayan minik bir serçeyi fark etti. Onu nazikçe avucuna alıp yumuşak çimlerin üzerine bıraktı ve yanına bir kap su koydu. Serçe neşeyle cıvıldadı.

Biraz ileride, pazar filesini taşımakta zorlanan yaşlı Ayşe Teyze’yi gördü. Koşarak yanına gitti ve filenin sapından tuttu. Elmaları evine kadar taşımasına yardım etti. Ayşe Teyze, "Çok yaşa güzel çocuk! Tıpkı eski zaman masallarındaki o nazik çocuklara benziyorsun," diyerek ona kırmızı tatlı bir elma hediye etti.

Güneş batarken Ali eve döndü. Masanın üzerindeki pirinç anahtarın altın gibi ışıl ışıl parladığını görünce gözlerine inanamadı! Bilge Dede, "Gördün mü Ali?" dedi. "Eski zaman masallarının en büyük sırrı işte budur. Ne zaman birine yardım etsen, dünya daha güzel bir yere dönüşür ve kendi masalını yazmış olursun."

Ali o gece elmasını yerken kendisini eski zaman masallarının en mutlu kahramanı gibi hissetti. Artık biliyordu ki, en büyük sihir kalpteki iyilikti.