Uzaklarda, sihirli ormanın en yüksek tepesinde yaşayan meraklı mı meraklı bir bozayı varmış; adı Pofuduk'muş. Pofuduk, geceleri gökyüzünü izlemeyi, yıldızların kendi aralarındaki parıltılı fısıltılarını dinlemeyi her şeyden çok severmiş. Bir gece, ulu çınarın tepesinde otururken gözleri gökteki en parlak noktaya takılmış. O da ne? Parlak bir yıldız, kuyruğundan minik kıvılcımlar saçarak hızla aşağıya doğru süzülmüş ve ormanın derinliklerindeki yumuşak yosunların arasına düşmüş.

Pofuduk hiç düşünmeden patilerini birbirine vurmuş ve düşen dostunu bulmak için ormanın karanlık yollarında koşmaya başlamış. Kalbi heyecanla küt küt atıyormuş. Kısa sürede yıldızın düştüğü yere varmış. Yosunların arasında, mercimek tanesi kadar küçük, titreyen sarı bir ışık topu bulmuş. Bu, minik bir yıldızmış. Ancak yıldız o kadar küçükmüş ki, gökyüzünün o uçsuz bucaksız yüksekliğine kendi başına geri dönmesi imkansız görünüyormuş.

Pofuduk, acıyan gözlerle minik yıldıza bakmış ve patisini kibarca uzatıp, 'Korkma küçük dostum, ben Pofuduk. Seni evine götüreceğim' demiş. Yıldız ise incecik, gümüşi bir sesle, 'Ama ben çok uzağım, orası benim için çok yüksek' diye fısıldamış. Pofuduk, dağın zirvesine giden en kısa yolu bildiğini söyleyerek onu bal kavanozundan boşalmış, içi yumuşak pamuklarla kaplı güvenli minik kutusuna nazikçe yerleştirmiş.

Yolculuk boyunca gökyüzü üzerine konuşmuşlar. Pofuduk, yıldızın evini ne kadar özlediğini anlamış; yıldız da Pofuduk'a ormanın ne kadar güzel, yeşil ve huzurlu olduğunu söylemiş. Birlikte dağın tepesine tırmanırken Pofuduk, yıldızın parıltısıyla aydınlanan yolda hiç zorlanmamış. Zirveye ulaştıklarında, Pofuduk minik kutuyu açmış ve 'İşte evindesin dostum, şimdi en güçlü ışığını yak ve gökyüzüne geri dön' diye cesaretlendirmiş.

Minik yıldız, Pofuduk'a teşekkür etmek için etrafına altın sarısı sıcacık bir ışık saçmış ve gökyüzüne doğru süzülüp eski yerindeki parıltılı yerine kurulmuş. Pofuduk, her gece gökyüzüne baktığında artık sadece yıldızları değil, en iyi dostunun ona göz kırptığını da görüyormuş. Ve o günden sonra anlamış ki; en büyük yardımlaşmalar, en saf sevgiyle ve kalpten gelen bir iyilikle başlar.