Bir zamanlar, kocaman yeşil bir ormanda Pofuduk adında sevimli mi sevimli küçük bir ayı yaşardı. Pofuduk’un en sevdiği şey, geceleri mağarasının önüne oturup gökyüzündeki parıl parıl parlayan yıldızları izlemekti. Yıldızların her birine bir isim verir, onlara neşeyle el sallardı.

Ilık bir sonbahar gecesinde, Pofuduk yine gökyüzünü izlerken birden parlak bir ışık kaydı. Işık, yumuşak bir 'puf' sesiyle Pofuduk'un bahçesindeki çimlerin üzerine düştü. Pofuduk heyecanla ışığın yanına koştu. Bir de ne görsün? Bu, minik, altın sarısı parlak bir yıldızdı! Ancak küçük yıldız biraz üzgün görünüyordu ve ışığı gitgide zayıflıyordu.

"Merhaba küçük yıldız," dedi Pofuduk yumuşak bir sesle. "Neden ağlıyorsun?" Küçük yıldız cılız bir sesle pırıldayarak, "Gökyüzündeki ailemden uzak düştüm ve evime nasıl döneceğimi bilmiyorum," dedi. Pofuduk hemen gülümsedi. "Endişelenme! Ben yardımsever bir ayıyım. Seni evine, yani gökyüzüne geri götürmek için elimden geleni yapacağım!" dedi.

Pofuduk önce yıldızı avuçlarına alıp var gücüyle yukarı zıpladı. Ama gökyüzü çok yüksekti. Ardından ormandaki en uzun çam ağacına tırmandı, ama yine yetmedi. Pofuduk pes etmedi. "Tek başıma başaramıyorum ama dostlarımdan yardım isteyebilirim. Birlikte çalışırsak her zorluğu aşabiliriz!" diye düşündü.

Hemen ormanın bilge baykuşu Bay Bilgin’in yanına gitti. Bay Bilgin kocaman gözlüklerini düzelterek, "Ormanın En Yüksek Tepesi'ne gitmeliyiz. Orada Zıpzıp Tavşan'ın esnek sarmaşıkları var," dedi. Hep birlikte tepeye doğru yola çıktılar.

Tepeye vardıklarında Zıpzıp Tavşan esnek sarmaşığı güçlü bir trambolin gibi gerdi. Pofuduk küçük yıldızı nazikçe sarmaşığın ortasına yerleştirdi. Bay Bilgin "Bir, iki, üç!" diye saydı ve hep birlikte sarmaşığı bıraktılar. Küçük yıldız neşeyle "Teşekkür ederim Pofuduk!" diye bağırarak gökyüzüne doğru hızla yükseldi.

Yıldız ait olduğu yere ulaştığında tüm gökyüzünü aydınlatan muhteşem bir ışık saçtı. O geceden sonra Pofuduk, ne zaman gökyüzüne baksa en parlak yıldızın kendisine mutlulukla göz kırptığını gördü. Sevimli ayı, yardımlaşmanın ve dostluğun imkansız görünen şeyleri bile başarabileceğini anlamıştı.